آنچه از پیگیری گروه تصمیم بدست آمده این است که نیروگاه‌ها پیش از این نیز برای تأمین سوخت خود از مازوت استفاده کرده‌اند اما چرا به یکباره نگران آلایندگی آن شده‌اند؟

باید در نظر داشت دولت نه تنها در بخش گاز (بعنوان سوخت اصلی نیروگاه‌ها) بلکه در سایر حوزه‌ها ‌با موضوع ناترازی روبروست و این به معنای آن است که حتی تأمین مازوت نیز بعنوان سوخت جایگزین با مشکل مواجه است.
هرچند اخیراً مدیرعامل شرکت ملی گاز ایران خواستار کاهش مصرف گاز در بخش خانگی و تجاری به منظور صادرات و ارزآوری شده است اما سوال اینجاست اگر تولید گاز کشور در شرایطی است که حتی نمی‌تواند پاسخگوی نیاز نیروگاه‌ها ‌باشد چطور امکان صادرات آن وجود دارد؟
مشخص نیست هدف از قطعی برق، راضی کردن مردم به استفاده از مازوت است یا اینکه حتی همان مازوت هم برای راه‌اندازی نیروگاه‌ها ندارند اما بنظر می‌رسد دولت، که خود را برای کنترل ناترازی انرژی ناتوان دیده است موضوع مازوت سوزی را بولد کرده تا بتواند قطعی برق را راحت‌تر به مردم تحمیل کند.